Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της
Κυβερνήσεως,η απόφαση για τις αντιστοιχίες των Τμημάτων ,Εισαγωγικών
Κατευθύνσεων και Προγραμμάτων Σπουδών των Α.Ε.Ι. και των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών για τις μετεγγραφές του ακαδημαϊκού έτους 2016-17
Ο Einsteinέδωσε αρκετές διαλέξεις στη διάρκεια της καριέρας του.Σε μια από
αυτές στο Pittsburghτο 1934 απέδειξε
μαθηματικά την γνωστή εξίσωση Ε=m.c2 και η παρακάτω φωτογραφία είναι από αυτή τη διάλεξη.
Είναι η τελευταία μονάδα μέτρησης στο S.I. που παραμένει αντικείμενο (κύλινδρος από ιριδιούχο λευκόχρυσο).
Φυλάσσεται σ΄ένα θησαυροφυλάκιο λίγο έξω από το Παρίσι μέσα σε 3
αεροστεγείς κώδωνες σε ελεγχόμενη θερμοκρασία στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και
Σταθμών.
Οποιαδήποτε μικρή ποσότητα σκόνης ,υγρασίας,
λιπαρότητας,συστολή ή διαστολή μπορεί να αλλάξει τη μάζα του κυλίνδρου.
Η μονάδα μέτρησης, η οποία
ονομάζεται LeGrandK,
φυλάσσεται
τόσο καλά, που μόνο μια φορά κάθε 40 χρόνια μετακινείται, ώστε να συγκριθούν με
αυτή άλλες πρωτότυπες μονάδες που υπάρχουν
στον κόσμο.
Αυτό είναι ένα πρόβλημα για την
σύγχρονη επιστήμη δεδομένου ότι πολλά τεχνολογικά ευρήματα στηρίζονται στην
ακριβή μέτρηση του κιλού.Έτσι δεκαετίες τώρα οι επιστήμονες ήθελαν να ξαναοριστεί το kgμε τη βοήθεια
άλλων σταθερών,όπως η ταχύτητα του φωτός,το μήκος κύματος των φωτονίων και η σταθερά του Planck.
Ο StephanSchlamminger(φυσικός στο
Αμερικανικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας) και η ομάδα του ανακοίνωσαν,ότι άρχισαν
έρευνες για τον επαναπροσδιορισμό του kg,χρησιμοποιώντας την σταθερά του Planck(σταθερά που
συσχετίζει την ενέργεια ενός φωτονίου και την συχνότητά του και αυτό μπορεί να
συσχετιστεί με τη μάζα από την περίφημη εξίσωση του Einstein).
Οι ερευνητές τοποθέτησαν μια
γνωστή μάζα στη μια άκρη μιας ζυγαριάς μεγάλης ακρίβειας (κυριολεκτικά high-techζυγαριά που
λέγεται wattbalance).
Την εξισορρόπησαν, στέλνοντας ηλεκτρικό ρεύμα μέσα από ένα φορητό πηνίο,που κρεμόταν μέσα σε
μαγνητικό πεδίο και χρησιμοποίησαν ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις για να μετρήσουν
την σταθερά του Planckμε αβεβαιότητα 34ppb!!!
Τα ακριβή αποτελέσματα των
ερευνών της ομάδας του Schlamminger
αλλά και άλλων ομάδων θα ανακοινωθούν τον Ιούλιο του 2017 στο Διεθνές Συνέδριο
Βαρών και Μετρήσεων, όπου τα στοιχεία από κάθε ομάδα θα εκτιμηθούν και η μονάδα
του kgθα πάρει τότε την
οριστική της τιμή. Μόνο τότε το «LeGrandK» θα μπορέσει
να αποσυρθεί ως έκθεμα πλέον στο μουσείο του Λούβρου.
Ήταν άνοιξη του 1940.Οι Ναζί καταλαμβάνουν την Κοπεγχάγη.Παρελαύνουν μέσα στους δρόμους της πόλης και ο φυσικός Niels Bohr έχει μόνο λίγες ώρες ή λίγα λεπτά στη διάθεσή του για να κάνει 2 βραβεία Nobel να εξαφανιστούν.Τα μετάλλια αυτά είναι φτιαγμένα από χρυσό 23 καρατίων,είναι γυαλιστερά και χαραγμένα.
Είναι εύκολο να εντοπιστούν και οι Ναζί έχουν δηλώσει ότι δεν επιτρέπουν να φύγει από τη Γερμανία και τις χώρες που έχουν καταλάβει οποιοδήποτε χρυσό αντικείμενο.
Όμως οι δύο βραβευμένοι με Nobel επιστήμονες, o ένας εβραϊκής καταγωγής και ο άλλος πολιτικός αντίπαλος των Ναζί έχουν στείλει τα μετάλλιά τους στο Ινστιτούτο Θεωρητικής Φυσικής Bohr για να τα προστατεύσουν.H πράξη τους αυτή αποτελεί παράπτωμα,το οποίο τιμωρείται αυστηρά, αν γίνει αντιληπτό από τη Γκεστάπο.
Oι δύο επιστήμονες ,ο James Franck (βραβείο Nobel Φυσικής 1925) και ο Max von Laue (βραβείο Nobel Φυσικής 1914) στέκονται μπροστά στο γραφείο του Bohr σα δύο κατάδικοι.
Ο Bohr ξέρει ότι αποτελεί στόχο για τους Ναζί ( το Ινστιτούτο Bohr προστάτευε Εβραίους επιστήμονες για χρόνια).Πραγματικά δεν ξέρει τι να κάνει.Εκείνη την ημέρα στο Ινστιτούτο δούλευε ένας Ούγγρος χημικός ο Georgy de Hevesy (ο οποίος θα κέρδιζε και αυτός το Νοbel Χημείας το 1943).Όπως έγραψε αργότερα ο ίδιος, "πρότεινα να θάψουμε τα μετάλλια" αλλά ο Bohr αρνήθηκε.Ήξερε ότι οι Ναζί θα έψαχναν παντού.Έτσι ο Hevesy στράφηκε στη Χημεία.Θα έκανε τα μετάλλια να εξαφανιστούν."Θα τα διαλύσω" είπε. Ενώ λοιπόν τα στρατεύματα κατοχής έκαναν παρέλαση στους δρόμους της Κοπεγχάγης, ο Hevesy διέλυε τα μετάλλια των Franck και Laue.
Αυτό δεν ήταν εύκολη μια εύκολη δουλειά, καθώς ο χρυσός είναι ένα πολύ σταθερό μέταλλο.Δε μαυρίζει, δεν αναμειγνύεται εύκολα, δε λιώνει εύκολα , παρά μόνο με "aqua regia" ένα μείγμα από 3 μέρη υδροχλωρικό οξύ και ένα μέρος νιτρικό οξύ.
Ήταν ένα εξοντωτικό απόγευμα.Όπως διηγείται ο Hevesy στην αυτοβιογραφία του "ο χρυσός επειδή διαλύεται δύσκολα, το πείραμα προχωρούσε πολύ αργά και η αγωνία μεγάλωνε".Τελικά τα δύο μετάλλια διαλύθηκαν και μετατράπηκαν αρχικά σε ένα άχρωμο υγρό ,το οποίο στην συνέχεια έγινε ροδακινί και μετά ένα λαμπερό πορτοκαλί διάλυμα.Με την άφιξη των Ναζί στο Ινστιτούτο και τα δύο βραβεία είχαν ήδη μπει σε μια φιάλη,η οποία παρέμεινε στα ράφια του εργαστηρίου.Όταν οι κατακτητές έφτασαν εκεί, έκαναν τα πάντα άνω-κάτω για να βρουν οτιδήποτε θα μπορούσε να ενοχοποιήσει τον Bohr,αλλά δεν βρήκαν τίποτα.Ο Hevesy εγκατέλειψε την Κοπεγχάγη και όταν αργότερα μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψε βρήκε την φιάλη απείραχτη εκεί που την είχε τοποθετήσει.
Το εκπληκτικό της υπόθεσης είναι ότι, αργότερα ο Hevesy αντέστρεψε αυτό που είχε κάνει και απομόνωσε το χρυσό που είχε αρχικά διαλύσει.Τον Ιανουάριο του 1950 έστειλε στην Στοκχόλμη στην Σουηδική Aκαδημία, το μέταλλο ακατέργαστο και το Ίδρυμα Nobel ξαναέφτιαξε τα βραβεία και τα έδωσε πίσω στους Franck και Laue το 1952.
